“Acaba başkalarının da aynı şeyleri yapıp yapmadıklarını veya hissedip hissetmediklerini öğrenmek için mi yoksa onların bu gibi şeyleri hissetmeyi normal bulmaları için mi ve hatta bir gün, bunları bir yerde okuduklarını unutup bizzat deneyimlemeleri için mi yazıyorum diye soruyorum kendime.”
“Ancak yazmaya başladığımda amacım, bir film seçiminden bir ruj seçimine kadar, her şeyin aynı yönde ilerlediği o zamanda kalmaktı. İlk satırlardan başlayarak, iradem dışında kullandığım şimdiki zamanın hikayesi, bitmesini istemediğim bir sürenin, "O zamanda hayat daha güzeldi," cümlesinin, sonsuz bir yinelemenin zamanıydı.
Bir arzuyu çoğu kez, yol açabileceğim ya da kurbanı olabileceğim bir kaza, bir hastalık, az çok trajik bir şeyle dengeleme alışkanlığım var. Bunun bedelini hayal gücümle ödemeyi kabul edip etmediğimi bilmek, arzumun gücünü belki aynı zamanda yazgıya meydan okumanın gücünü ölçmenin oldukça emin bir yoludur. "Yazmakta olduğum şeyi tamamlamayı başarabilirsem, evimin yan ması bana vız gelir."