"Aldırma bana. Daha insanken hislerimi kaybettim. Devletin en şaşaalı zamanlarını da en zelil zamanlarını da yaşadım. Ordular yürüten kudretli paşaların, şehirler yıkıp şehirler kuran derebeylerinin zamanını gördüm. Bunca felaket ve elem karşısında insan yüreği asırların yüküyle taşa dönüşüveriyor. Yine de bu hâlimde bile beni yeniden hislendirebilen yegâne şey türküler. Rumeli türküleri. Artık çoktan kaybolmuş bir diyarın ve insanların türküleri, hatıraları, acıları. Ben... ben hâlâ hissedebiliyor ve hatırlıyorum Alıştım zannediyorum ama yine ilk sefer dinliyormuş gibi oluyorum. Hislerim tekerrür ediyor. Tuhaf şey..."