İnandıklarımız değişir bazen
Ya da inandıklarımız hiç gerçek değildir zaten.
Şımarık oluşlarıyla
Rahat alışkanlıklarıyla
Gözü yaşlı timsah bedenler
Özgürlükleri içlerine hapsolmuş
Bencil, fanatik hümanistler.
İnandıklarımız değişir bazen
Ya da inandıklarımız hiç gerçek değildir zaten
Güvendiklerimiz ulu orta bırakıverir birlikte yürürken
Giderken geride kalırsın,
Kimisi duruverir ama sen yürü diye pohpohlanırsın.
Yaşarken gün gelir
İkincil bir kıymetle hâl hatır sormak için dahi hatırlanmazsın
Rastlaşsan; sen yaşıyor musun der mesela!
Aldığın nefesler sanki o na külfetmiş gibi.
Sanane dememek için dilini ısırmak istersin
Selam verse içine ağır gelir
Sanki gelmişine, geçmişine sövmüş gibi
Yanıbaşında durur işi kadar diğer bir kesimi
Sanki ömrünü senin için harcamak ister gibi
Sonra bir kaç cümle kurar
Her şeyi döker, kırar
Adanmış gibi yaşadığını gösterirken
Mesela özensiz bir şekilde seni önemsiz hissettirirken.
Bitmez dediğimiz biter
Geçmez dediğimiz geçer...
Yakar dediğimiz zemheri olur