İnsan ne bütünüyle kaderin mahkûmudur, ne de başıboş bir varlıktır.
İnsan, seçmekle yükümlü; Allah ise affetmeye kadirdir.
Kurtuluş, bu iki hakikatin arasındaki o sahih çizgide, dengede yürüyebilmektir.
Secde, yere kapanmak değildir sadece.
Secde;
"Artık kendi gücüme yaslanmıyorum,” demektir.
Kıyam, dimdik durmak değildir sadece.
Kıyam:
"Seninle ayaktayım," demektir.