Birisi var
Bu satırları, bir zamanlar kalbimin kapısını açtığım kişiye yazıyorum.
Seninle birlikte hayatıma kaos girdi. Yalanlar, oyunlar, ihanetler... Hangi taşın altına baksam, gölgen çıkıyordu. Giderken yalnızca kendini götürmedin; dostluklarımı, huzurumu, kendime olan saygımı da yanında sürükledin.
Ama insan bazen en büyük gerçeği en büyük yıkımın içinde öğreniyor. Bu uygulamaya defalarca sevgimi yazdım. Karşılığında ise yalnızca ihanet gördüm. Saygının ne olduğunu hiç bilmeyen biriyle aynı yolu yürümüşüm. Keşke seni hiç tanımasaydım dediğim tek insansın.
Sana duyduğum öfke beni de sana benzetmeye başladı. Hak etmeyen insanları kırdım. İntikamın içimdeki boşluğu dolduracağını sandım. Yanılmışım. İntikam, yalnızca insanın kendi ruhunu kirletiyormuş. Bunun bedelini benden başka suçsuz insanlar ödedi. En büyük pişmanlığım da bu.
Bu kişi o kadar iğrenç biri ki benim eskilerime bile asılıyor hatta gidip gonderilerini beğeniyor iletişim kurmaya çalışıyor seni seviyorum dedikten iki gun sonra başkalarıyla cinsellik hayalleri kuruyor.
Bugün ise başka bir yerdeyim. Hayatımı yeniden kuruyorum. Dostlarımı daha dikkatli seçiyorum. Sevmeyi yeniden öğreniyorum. En önemlisi, kendime geri dönüyorum.
Seni tanımadığım zamanlarda ki bana geri dönüyorum
Hayatımda bana sevildiğimi ve değerli olduğumu hissettiren biri var. Onun yanında hiçbir rol oynamıyorum. Sadece kendim oluyorum. Meğer insan ait olduğu yerde yaralarını unutuyormuş.
Bu bir öfke metni değil. Bu bir veda. Bir kurtuluş. Bir zincirin kırılış sesi.
Sana ne kinimi bırakıyorum ne de sevgimi. Sadece seni geride bırakıyorum.
Çünkü bazı insanlar affedilmez oldukları için değil; geride bırakılmaları gerektiği için unutulur.
Asıl ait oldugum yere sevdiğim sevildigim yere geri dönüyorum ve bunun mutluluğunu yaşıyorum sende hiç
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Savunmasızlığımdan vurdular, yaraladılar. Yaram feryat eder; bu yüzdenmiş bâtınım...
Sandım ki düşman zâhirde. Dalalete düştüm; meğer kalleş bâtındaymış.
Duygularımın sesini kıstım, kalbimi küstürdüm. Mevcudat henüz bilmeyişime dokundu; yaralandım.
Sanmayın ki bu devran böyle döner. Artık biliyorum.
9 aydır karşılaşmayı beklediğim eski sevgilimle karşılaştık .Ben sandım ki seni özledim nasılsın diyecek 😊salak ben😀 hayatının harika olduğunu yeni bir sevgili yaptığını beni umursamadığını sağlık durumumun umrunda olmadığını söyledi ve gitti … Bir anlığına öldüm sandım . Orda öylece yıgıldım kaldım beni bırakıp gitti 🙏9 aydır seni çok özledim diyeceği anın hayalini ve provasını yapmıştım . İşler yolunda gitmedi. Ben her gün onu düşünürken o yeni birini bulup beni unutmuş coktaaan. İşte bu yüzden hayat adil değil .
en son cahilliğim de şudur dhdhdh şimdi yeni kapağı çıkmayan su şişeleri var ya onlarla yeni tanışmıştım. yani o anda farketmemiştim tabi ama artık tanışmış bulunmuşum. onu normal su şişesi kapağı sandım ve söktüm bildiğin SÖKTÜM djddjdj normalde kapağı zor açarım bir de. sonra da kendime güldüm. ama bu arada çok iyi inovasyon 🤝
"Şeytan beni kucakladı ve ağladı. 'Neden ağlıyorsun?' diye sordum. O ise, 'Sana yapılanları gördüm de, suç yine bana kalacak sandım.' dedi."