büşra
@sanssoleils
37 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yirmi beşinci kitap. Kötümserliğiyle bilinen schopenhaur'dan hiç beklemediğim bir eser, tam da schopenhaur'un gerçekçiliğine yaraşır bir şekilde dizayn edilmiş. Hayata yöneliş şeklimizin mutluluğu aramak değil de acıdan kaçınmak şeklinde olması gerektiğini düşünüyor ve mutluluk dışsal etmenlerden daha ziyade özselliğe bağlı bir oluşum onun için. Nihayetinde mutluluğun mahiyetini izhar etmek için oluşturulan numaralandırmalar ve listelemeler saadet denilen şeyin tabiatına aykırı bence, teorik olarak schopenhaur mutluluğa bir bilim ve sanat olarak yaklaşıyor ve sonunda ancak tecrübe ederek elde edebileceğimiz oldukça subjektif bir kavram. Bu tarz küçük kitapları okumak bilhassa bu dönemde beni mutlu ediyor çünkü bir şeyleri nihayete erdirebilme hissine daha ziyade ihtiyacım var.
Yirmi dördüncü kitap. Hayranlıkla okudum. Bresson'un kısa cümleler halinde ifade ettiği hususların her biri üzerine birer makale yazılabilir. Sinematograf olarak ifade ettiği sanatın inceliklerine böylesine vakıf çok az yönetmen vardır sanıyorum. Sinema üzerine baş ucu kitabı niteliğinde muazzam bir eser. Bu vesileyle bresson filmografisinde izlemediğim filmleri de tamamlamayı düşünüyorum nasip olursa.
Yirmi üçüncü kitap. Yeni bitirdim kitabı ve bana bıraktığı hüzünden muhtemelen uzun süre sıyrılamayacağım. Her şeye rağmen umudun bir yerden filizlenmesi, yalnızlık, doğayla kurulmaya çalışılan dostça ilişki. İnsanı hayatta tutmaya tek bir filizin yeteceğine dair, çok dokunaklı bir novella.
