Enes
@santasmierc
Şu anda okuduğu kitap
Hayat çizgilerinin özünde hep bir yara vardır: Terk edilmişlik, ihanet ya da nankörlük. Bu yarayla onlar ikinci kez doğarlar; gerisi yalandır.
Reklam
Aşk ilk günkü gibi kalabilir, heyecan da öyle. Aylar da geçse, yıllar da geçse. Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir.
Ya kader yüzümüze gülmezse? Ya onu bir daha göremezsem? Onun öyle gitmesine seyirci kalmak akılsızlık değil miydi? Alt tarafı bir tokalaşmıştık ve sonra hayatım, mutluluğum, belki de geri dönmemek üzere uzaklaşmıştı. Ve ben de durup sakin sakin bakmıştım!
Bir başkası olsa, derler ya, ``içini döktüğü için`` rahatlardı... Ben rahatlamadım! Öfkeliydim, kendime karşı öfkeliydim. Bana hep böyle olur. Kelimelerim tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.
Fazladan bir kelime, fazladan bir bakış, fazladan bir kadeh... Kaderin hikmetinden sual olunmaz!