Kırk üç yaşındayım ve savaş yarım ömür önce yaşandı, fakat anımsarken şimdiye dönüşüyor. Ve bazen anımsamak insanı bir hikayeye götürür, bu da onu ebedi kılar. Bu yüzden var hikayeler. Geçmişi geleceğe bağlamak için. Bir yerlerden bir yerlere nasıl geldiğini hatırlayamadığın, gecenin geç saatleri için. Sonsuza dektir hikayeler; bellek silininceye, geriye hikayeden başka hatırlanacak bir şey kalmayıncaya dek.