Sare Dilara
@saredilara
Şu anda okuduğu kitap
İyilik hakkımızı bunu hak eden insanlara sunmak içimizde iyi olma enerjisinin sürekliliğini sağlayacaktır. Seçmeden, her isteyene iyilik yapmak kendi iyi oluşumuza zarar verir.
Bazen iplerin birbirine dolandığı bir düğümü çözmek istersin. Bir düğümü çözme motivasyonunun arkasında düğümün çözülünce ip olacağı inancı vardır. Ama bazen şunu anlarsın; düğüm, düğüm olarak gelmiştir dünyaya, düğüm olarak devam edecektir. Senin beklediğin ipe dönüşme ihtimali onun varoluşunda yoktur.
Geçmişte bize kötü şeyler yaşatmış insanlarla artık konuşmuyorsak, hissettiğimiz öfke bir türlü dinmiyorsa affetmeye çalışmak elzemdir. Çünkü burada affetmek başkalarına bir şans vermek değil, zihnimizi daimi olarak meşgul eden bir döngüden kurtulma çabasıdır.
Ve bir adaletsizliğe maruz kaldığında, ilk yapman gereken şeylerden biri aynı şeyi tekrar yaşamayacağın şekilde kendini korumaya alman. Her ne yaşamışsan bunu sana yaşatan insana karşı kendini koruyacak bir mesafe almalısın. Bu, ruhsal ve hatta bazı durumlarda fiziksel hasar almaman için çok önemlidir. Bu; ilişkiyi birden kesmek, o insanı birden hayatından çıkarmak anlamına gelmiyor. Bunu ilk başta çok tavsiye etmiyorum. Çünkü bazı durumlarda, hatalar yapmış ve hatalarını kabullenmiş insanlar çok değerli bir yere gelebilir hayatımızda. Bunun için bağları koparmak yerine ilişkiyi askıya almak ve duygularını bu dönemde gözden geçirmek önemli...
Karşı tarafa "Bana zaman ver," demek doğru olabilir ancak, "Bana zaman ver, seni kesin affedeceğim," demek kendimizi bir taahhüt altına sokmamıza ve bu da baskı hissetmemize neden olacaktır. "İlişkimizi askıya aldım; şimdilik kendimi, seni ve ilişkimizi değerlendiriyorum," diyebilmek sanırım en doğru yollardan biridir.
Ancak affetmek kişinin kendi hakkına girerek yapabileceği bir şey değildir. Affetmek ancak kişi kendisini korumaya alarak affederse sağlıklı olacaktır.