"Evet evet. Aslinda ben oyuncak bir bebek istemiştim. Babam yardım derneğine öyle yazmıştı. Ama sandık geldiğinde içinde bebek yoktu. Belki bir gün bir çocuğun ihtiyacı olur diye koltuk değneği gönderdiklerini yazmışlar. işte oyunumuz böyle başladı."'
Nancy biraz sinirlenmişti. "Ben bunda oyunla alakalı bir şey göremedim."
"Ah. olmaz mi?" dedi Pollyanna ciddiyetle. "Oyun, her şeyde mutlu olacak bir şey bulmak. Ne olursa olsun. İşte o gün oyunumuza koltuk değnekleriyle başladık."
"Tanrım! Bebek isterken koltuk değneği gelmiş. Bunda mutlu olacak ne var anlayamıyorum!"
Pollyanna ellerini çırptı. "Var tabii. Doğrusu ilk başta ben de anlayamamıştım. Bana da babam anlatmıştı."
"O zaman sen de bana anlatmalısın."
"Anlamadın mı hâlâ?" Küçük kız bir zafer kazanmısçasına bağırdı. "Tabii ki mutlu olacaksın çünkü senin koltuk
değneğine ihtiyacın yok! Gördün mü oyunu bilince nasıl da
kolay!"