Rukiye Sarıtaş

Rukiye Sarıtaş
@satirasrukiye
bil dedim ilk kez ekmek ve gül geçecek yanımızdan ilk kez ekmek ve gül geçecek adımızda yalvarırım beni dünyaya bulaştırma ⚘ 𓃰
10/10
·416 syf.··
2025 65. kitabı
·
58 günde okudu
·
Okunma: 03 Kasım 2025 22:25
Kalbimi bıraktığım kitap kategorisindeki o ilk rafımın yeni adı: Nietzsche Ağladığında. Kitabın psikanaliz, bunalıma karşılık yoğun anlam arayışları, kişilik analizleri ve varoluşçu diyaloglarla harmanlanarak Freud, Nietzsche, Breur gibi önemli tarihi kişiler üzerinden hikayeleştirilerek anlatılması hem gerçek bir terapötik deneyim yaşatıyor, hem de ilham dolu yapısı ve olumlamalarıyla bu çağda bile birçok insana yön verecek bir başucu kitabı halini alıyor. Satır aralarındaki derin manaların zihinlerde yer ettiği donuk simülasyonlar, kalbine derin bir bunalımın öz farkındalığını inşa eden fakat öte yandan içindeki diyaloglarla bu içsel bunalımı tedavi eden rüyaların eşiğinde işe yarar olduğunu görebildiğin dopdolu bir ümit paradoksu, yalnızlığına eşlik edilememiş her insanın ortak duygularla bu acı gerçeği yalnızca keşfettiği ve usulce kabullenip yıldızlar doğurduğu bir güzellik, derinleştikçe iç çığlıkların gözlerden çakmak huzmeleri edasında patladığı koca bir alev topu ve ardından kalan sönük benizlerin isi.. Tüm bu acı karmaşaya karşılık, hâlâ yüreğini kollayabilmenin hassasiyetiyle taşan gözyaşları, asude yalnızlığı dost tercih edebilmenin kendiliği ve o kendiliğin soğuk ama korunaklı duvarlarında bizi içten güçlendiren kavi düşünceler... İç güneşimizin kirli çamaşırlarıyla içimizi ısıttıran ve bize kötü, çirkin, eksik yanlarımızın da varlığını kabul ettiren bir kitap, kendinden kaçış ve sonsuz bir kendine varış mücadelesi, kendine vardıkça yanlış melodide tek başına çılgınca edilen dansın baş döndürücülüğünü sevdiren bir kitap, bunalımı ve yaşamayı sevdiren bir kitap, aslında her şeyin ortasında insan olma ihtimalimizi katıklaştıran bir doğallığa sahip. Kendi yüklediğimiz anlamlarla yarattığımız zaafların bize verdiği acıdan, yeni sorgulamalar ve farkındalıklarla
Alıntı
Nietzsche AğladığındaIrvin D. Yalom · Ayrıntı Yayınları · 202469,9bin okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hatta acılı zamanlar bile iyidir, zaten acısız insan mı var?
Sayfa 104·Kitabı okuyor
Alıntı
İnsana yalnız keder, acı batar da saadetimizi fark edemeyiz.
Sayfa 103·Kitabı okuyor
Alıntı
Sen esirsin. Evet, esir! İraden dahil, her şeyini teslim ediyorsun. İlerde zincirlerini koparmak istesen de elinden gelmez: Bunlar seni gitgide daha sıkı, kıskıvrak bağlar. Bu zincirlerin ne melun olduklarını gayet iyi bilirim.
Sayfa 100·Kitabı okuyor
Alıntı
Hayallerimde "güzel ve yüksek şeylere dalışlar"ımda aşk maceraları yaşadım. Tanrım! Bu tamamıyla hayali, herhangi canlı varlıkla ilgisi olmayan aşklardan öylesine tatmin oluyordum ki, sonradan gerçek, tatbiki bir aşka hiç ihtiyaç duymuyordum; hatta gerçek bir aşkı lüks bile buluyordum.
Sayfa 63·Kitabı okuyor
Alıntı