Babacım bak, canavarlar takım elbiselerinin altına gizlenmiş,
Elimdeki şekerimi çalıyorlar,
Korkuyorum.
Burada iyi kalpli kimse yok,
Seni arıyorum.
Babacım masallarda sonu yazan kötülermiş,
Acımasızca öğreniyorum.
Her ölenin mezar taşı olmazmış,
Öldükçe anlıyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sanki uçurumun ağızında,rüzgârın gelip beni aşağıya uçurmasını beklemek gibiydi elini beklemek.
Bazen dünyayla olan tüm bağımı koparır, sadece durur ve beklerdim.amaçsız,sebepsiz,zamansız,neyi beklediğimi bile bilmeden…
Suçu aylara atmayalım bayım.bulutlar ağlamak istiyorsa bırakın, ağlasınlar.
Sustururlar, çünkü konuşarak onlara kim olduklarını göstermemizi istemezler.