Sıdıka Aydemir
@saydemir
Kitabın 3. Sayfasında ki şu cümle Sabahaddinin hayatını özetliyor aslında. “Söz konusu Sabahaddin ise bir şeylerin güzel gitmesine imkan ve ihtimal yoktu.” Kitabı okurken bitmez bir ümitle rahata kavuşacağı zamanı kollayıp durdum Sabahaddinin. Ne yazık ki o zaman hiç gelmedi. Ve..... Sabahaddin bir daha yazamayacağı, sonu olmayan hüzünlü bir yolculuğa çıktı.
Reklam
Tarihe meraklı okurlar için çok güzel bilgiler barındıran bi roman. Tarih sevmeyenler için ise eziyet haline gelebilecek bir roman 2. Murat , 2. Mehmet, 2, Beyazıt ve İstanbul’un fethi hakkında müthiş bilgiler barındırıyor . Diğer yandan kitabın konu örgüsüne ışık tutan kahramanımız Müştak psikolojik rahatsızlıkları olan, kendi iç dünyasında kendisiyle tartışan ve bunu sürekli tekrarlayan biri. Ve bu durum Romana sıkıcılık katıyor. kitapta psikolojik analizler ağır basmakta. Psikolojiden hoşlanmayanlar için kitabın bu yönü sıkıcı gelebilir. Romandaki kahramanımız Müştakın kendisiyle tartışması, bunu sürekli tekrarlayıp durması ve uzayıp giden tasvirler oldukça sıkıcı gelebilir .
Hüzün ve gözyaşları ile biten bir hikaye... Hakikati idrak edemeyen bir kız, anlaşılmadan sersefil ölüp giden bir baba... telafisi olmayan pişmanlıklar.
Hikayeye hakim olan önyargıyı kendimde de hissettim aslında. Mürşit Bey ve Zehraya olan düşüncelerim hikayenin bitiminde tamamen değişti. Yazar hikayeyle birlikte sahip olduğumuz önyargıları da anlatmış. Aynı zaman da Reşat Nuri toplumda hakim olan aile yapısını ve çalışma hayatını çok güzel irdelemiş hikaye de. Kitabın akıcı bir dili var. Her ne kadar bilinmeyen kelime sayısı fazla olsa da bu rahatsızlık vermiyor hatta kitabın nostaljik havasını fazlaca hissettiriyor okura. Böylelikle önereceğim kitaplar arasın da yerine oturdu Acımak. Immmmm okuyun , okutturun işte
