saye

Beni hâlâ tanıyamadınız mı?” “Neden “hâlâ” oluyormuş? Sizi hiç tanımıyorum. Bir saatte insan tanınmaz ki.” “Yazık!” dedi. Adrien, üzgün bir sesle, başını eğerek. Oysa ben, birini sevmek için, zamanın önemli olmadığını düşünüyordum.” “Evet, ama birini sevmek için, önce onu tanımak gerekir.” “Tam tersini söylemek gerekir: Birini tanıyabilmek için, önce onu sevmek gerek. İgimizi çeken insanlar, kendilerini sevdirirler; böylece bize güvenirler ve kendilerini tanıtmış olurlar. Bence, bütün yürekleri açan tek şey sevgidir.”
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aslına bakarsanız, kitaplar ve kaçışları -aklın ve yüreğin bu ışıklı banyoları- kazandığı az parayı silip götürüyor ve onu yeniden anasına yük ediyordu, ama... Ah, özür olarak her zaman dilinin ucuna gelen şu “ama”ları kime anlatmalı? Hangi dost yüreğe başını yaslayıp hıçkırmalı, yavaşça inleyerek; “Ama ben, bu şeyleri seviyorum... Onlar benim yaşamım... Onlar olmazsa, yaşamanın hiç anlamı yok benim için; ruhum karanlıklarda boğulacak..."deseydi.
Amacın nedir?" “Amacım yok. Karnımı doyurmak için pek az, kafamı, gönlümü doyurmak içinse çok şey isteyerek, kendi yasama göre yaşıyorum ben...
Yaşamda iyi bir yer edinmek mi? Neden? Ensesi kalın bir işveren, bir tüccar olmak için mi yaşayacağım yani? Pek, yalnızca rahatlık ve para sıkıntısı çekmemek mi önemli olan? Bu zavallı insanlar ve sen, bütün yaşamımı, bütün günlerimi, bütün saatlerimi nasıl servet yapılacağını öğrenmeye harcamamı ve sonunda zengin olmamı isterdiniz. O zaman, beni daha çok sayardınız... Ama ben, bu saygınlığı istemediğimi söylüyorum sizlere ve zenginlik, hiç de umurumda değil... Bu varlıklı kişilerin yoksul yaşamlarını kendi gözlerimle görüyor; nasıl yaşadıklarını, neleri sevdiklerini, neye tutulduklarını biliyorum. Onlara hiç de imrenmiyorum! Dünyaları verseler, duygularımı onlarınkiyle değişmem. İnsan değil solucan onlar. Yaşamın büyüklüğünden haberleri bile yok..."