umut
@sayfa34
Tipik Başak burcu
Fenerbahceli.
20 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mikail Balcı
@Ogretmen_Okur
·Hayatın en büyük kuralını bilir misiniz?
Kaçtığınız şeylerin tutsağı olursunuz!
En çok neyden korkarsanız bir gün gelir o yakalar sizi! "Korktuğum başıma geldi," der ya insan. Gelir, gelmeden ölmezsiniz!
Ve hayat, daima sevdiğinizle sınar!
İzaha gereği yoktur bu cümlenin. Okuyan herkes bilir sevdiğiyle sınanmanın ne demek olduğunu. Öğretmiştir hayat! Kimini kaybeder, kimi varken acısını yaşarsınız. Kimi gider, kimi ölür... Ve ruhumuz öyle bir acıya kapılır ki artık yaşamak manasız gelir. "Ölmeye karar veren biri, daha öncesinde en az bir kere ölmüştür." (s. 67) Geçenlerde bir kitap okumuştum. Birkaç satırı yer etti zihnimde: "Ve en büyük acının kendininkinin olduğunu düşünüyorsun. Dünyadan haberi olmayan bütün geri zekalılar gibi." 
Kinyas ve Kayra
Güneş Özümü Alıyor
Derslerde anlatırken hep "Masalların sonu iyi biter," derdim. İyiler ödüllendirilir, kötüler cezalandırılır. Çözülmesi gereken bir problem vardır ve masalın sonunda bu çözülür, mutlu mesut yaşarlar.
Ve şimdi Şivekâr'ın masalı, alt üst etti zihnimdeki her şeyi...
Ama sen daha dur Şivekâr, bu hikayede sana daha çok var!
Nil... Bir nehir ismi. Her üç harf herkes için aynı anlama gelmez ama. Kimi serinler içinde, kimi boğulur. Tarihe bakıldığında kadın ile erkeğin birlikteliğini simgeler Nil Nehri, ama bu birlikteliğin sonu kimi için bir hayatın sonu demek olabilir.
Ufuk... Nile aşık bir genç. Ve en büyük keyifleri gün doğumlarını birlikte seyretmek... Peki ya kimileri için anlamlı olan gün doğumları kimileri için ölüm anlamına geliyorsa?
Yaşamın dönüm noktalarının hep kesişen hayatlarda saklı olduğuna inanırım.
Her şey iyi gidiyor dersin, bir tanışıklık ile alt üst olduğunu görürsün: Hüseyin amca.
Her şey bitti artık yaşayamam dersin, bir tanışıklık ile hayata tutunursun: Yusuf.
Ve tam hayatıma artık güneş doğdu, bundan
Kinyas ve Kayra
Güneş Özümü Alıyor
Derslerde anlatırken hep "Masalların sonu iyi biter," derdim. İyiler ödüllendirilir, kötüler cezalandırılır. Çözülmesi gereken bir problem vardır ve masalın sonunda bu çözülür, mutlu mesut yaşarlar.
Ve şimdi Şivekâr'ın masalı, alt üst etti zihnimdeki her şeyi...
Ama sen daha dur Şivekâr, bu hikayede sana daha çok var!
Nil... Bir nehir ismi. Her üç harf herkes için aynı anlama gelmez ama. Kimi serinler içinde, kimi boğulur. Tarihe bakıldığında kadın ile erkeğin birlikteliğini simgeler Nil Nehri, ama bu birlikteliğin sonu kimi için bir hayatın sonu demek olabilir.
Ufuk... Nile aşık bir genç. Ve en büyük keyifleri gün doğumlarını birlikte seyretmek... Peki ya kimileri için anlamlı olan gün doğumları kimileri için ölüm anlamına geliyorsa?
Yaşamın dönüm noktalarının hep kesişen hayatlarda saklı olduğuna inanırım.
Her şey iyi gidiyor dersin, bir tanışıklık ile alt üst olduğunu görürsün: Hüseyin amca.
Her şey bitti artık yaşayamam dersin, bir tanışıklık ile hayata tutunursun: Yusuf.
Ve tam hayatıma artık güneş doğdu, bundan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Direneni sevdim ben.
Boyun eğmeyeni.
İsyan edeni.
Göze alanı sevdim.
Tehlikeye göğüs gereni.
Bıçak sırtı yaşayanı.
Fırtınadan korkmayanı.
Seveni...
Sözcüklerde değil, gerçekten seveni.
Sevdiğini göstereni...
Emek vereni sevdim ben.
Sevmedim gölgesinden korkanı.
Aşkta garanti arayanı.
Nabza göre şerbet vermedim hiç.
Sevmedim vereni de.
Dobrayım ben deyip…
Patavatsızlık edeni de.
Ağlamaktan utanmayanı sevdim.
Ağız dolusu güleni.
Yargılamayanı sevdim…
Kınamayanı.
Kınamadan önce aynaya bakanı.
Kibiri günah bileni...
Gücünün farkında olup dile getirmeyeni sevdim.
Acıyı azaltıp, mutluluğu çoğaltanı.
Kaybettiğinde vaz geçmeyeni.
Umutta inatçı olanı sevdim ben.
Ayrılmadan sözün özünden;
İnsan taklidi yapanları değil...
'İnsan'ı sevdim daha çok,
Mikail Balcı
@Ogretmen_Okur
·21. yüzyıl!
İnsan psikolojilerinin alt üst olduğu, antidepresanların aspirinlerden fazla sattığı, intihar olaylarının arttığı, adeta "Dünyaya gelecek en yanlış zamanı bulmuşuz." denen bir dönemde yaşıyoruz.
Geçtiğimiz günlerde İlber Ortaylı'nın bir kitabını okumuştum. Her insanın kendi dönemi için dünyanın en zor dönemi benzetmesini yaptığını oysa her dönemin kendine özgü zorluklarının olduğunu ifade ediyordu İlber Hoca. Haklılık payı yok mu sizce de? Peki, dönem zor bir dönem olsun. Onu düşünce ve davranışlarımızla daha zor kılan da yine bizler değil miyiz?
Dervişin Teselli Koleksiyonu...
Çeşit çeşit yaraları var değil mi insanın?
Kabuk bağladıkça dokunulan, dokundukça kanayan, kanayıp kabuk bağlayan ve sonra yine aynı döngüden geçen...
Manevi yaralar...
İşte bu kitap kendi tabiriyle "manevi yaralara merhem" niteliğinde.
Diğer yaralar geçiyor çünkü. Yürektekiler baki...
"Tedavi edildikçe büyüyen yaraları da vardır insanın." (s. 319)
Bir kitap yaralarınıza iyi gelebilir mi?
Evet, tedavi edemez belki.
Geçti, diyemezsiniz.
Ama o yarayla yaşamayı, o yaraya farklı gözle bakmayı öğrenebilirsiniz. Asıl değişim de burada başlamıyor mu?
Hani bir yaranız vardır, kolonya sürersiniz yakar. Sonra üfleyince iyi geldiğini hissedersiniz. Artık ister kolonya gözüyle bakın ister o üfleme gözüyle. Ama bir şekilde o yaraya iyi gelen merhem tadında bir eserle geldim size.
Yeri geliyor umut etmeyi, yeri geliyor sabretmeyi öğreniyorsunuz. Hepsinin ayrı bir güzelliği olduğunu. Bunları öğrenirken verilen örnekler o kadar zengin ki... Kuran'ı Kerim'den ayetler, örnek olaylar, Türk ve dünya edebiyatından yazarların dize ve satırları... Her anlatının örneği o kadar güzel oturmuş ki, yeri geliyor yaranızla eğleniyor, yeri geliyor çok sevdiğiniz bir şairin dizeleriyle mest