Sevim

Sevim
@sayfa_sayfa
Kitaplar bir yolculuktur; senin yolculuğun ne?
39 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Bazen hayatın gözümün önünde akıp gittiğini hissediyorum. En güzel ayrıntıları kaçırıyor, en olması gerektiğim yerde olamıyorum. Geçmişin pişmanlıkları ve telafisi olmayan bazı durumlar hakikatten uyku kaçıracak dereceden. Dönüp ardıma baktığımda ilerde yaşayacağım şeylerde olmasını istediğim kişiler de olamadığında onun derin üzüntüsünü yaşamaktan çekindim doğrusu. Bazen duygularımıza bu kadar da kendimizi kaptırmamamız gerektiğini düşünyorum. Kin gibi nefret gibi... onların esiri olduğumuzda geriye kalan sadece üzünüler ve derin acılar kalıyor ve onlarla boğuşmak inan daha elzem bir durum söz konusu.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her kim kendi kendine bulacağı sırrı saklarsa , muradına çabuk ulaşır.
O zaman günaydınnn
Sabah saatleri... Gün daha yeni başlıyor ama insanın aklında dünün sesleri hala dolaşıyor. Bazen güne başlamak, yeni bir şey yapmak değil, dünü biraz susturmak gibi geliyor.
#Farkındalık#KendineAlanAç#Puzzle#
Bazen hayatın koşturmacası içinde fark etmeden yoruluyoruz. İş, sorumluluklar, sürekli bir şeyleri yetiştirme telaşı… derken zihnimiz de bedenimiz de ağırlaşıyor. Ben de geçtiğimiz günlerde öyle bir noktaya gelmiştim. İş yerinden izin aldım, adına da “kafa izni” dedim. Çünkü gerçekten kendimle baş başa kalmaya, sessizliğe ve biraz da düşüncelerimi toparlamaya ihtiyacım vardı. Bu süreçte yaşadığım olayları geniş bir açıdan bakamaya fırsatım oldu. Elime bir puzzle aldım. Basit gibi görünse de aslında çok öğretici bir uğraş benim için. Her küçük parça sabrı öğretti, bütünü ise bana şunu hatırlattı. “Her şey zamanla yerine oturur.” Puzzle yaparken hiçbir şeyin aceleye gelmeyeceğini anladım ve olabildiğince sakin bir şekilde yaptım, kimi zaman kaybolduğumuzu düşündüğümüz parçaların aslında tam da gözümüzün önünde durduğunu fark ettim. Belki de hayat da böyle. Bazen parça parça dağılıyoruz, hiçbir şeyin anlamlı olmayacağını düşünüyoruz. Ama zamanla, sabırla, kendimize alan açarak parçaları yerine koyduğumuzda kocaman bir resim çıkıyor ortaya. Ve işte o resim, biraz huzur, biraz kendini yeniden keşfetme, biraz da yaşamın aslında ne kadar dengeli olduğunun göstergesi oluyor. Kendime ayırdığım bu zaman bana iyi geldi. Size da tavsiyem; fırsat bulduğunuzda, işin-gücün telaşından bir adım geri çekilip kendinize küçük bir alan yaratmak. Puzzle olur, yürüyüş olur, resim olur… Önemli olan parçaları birleştirirken aslında kendini yeniden bulabilmek...
Oyun bittiğine göre, bir dilencidir kral şimdi. Yaşanan yaşanmış, bulmuştur herkes hak ettiğini. Shakespeare