Mert Sayıcı
@sayicimert
Ancak tüm bunların yerine herkes tek bir şeyi izler: Dünyada kendinden geriye kalan kanıtları ölümünün geride bıraktığı dalgalanmaları.Örneğin,kendi kurduğunuz,ya da yönettiğiniz bir organizasyon başarısını takip edersiniz.Mahallenizdeki dini gruplara bağışladığınız kitapları okuyarak size minnet duyan insanları izlersiniz.Kendi ellerinizle ektiğiniz agaca tırmanan pembe ayakkabılı,ele avuca sığmaz kızı seyredersiniz.Bunlar sizin dünyadaki parmak uçlarınızdır,kendiniz oradan göçmüş olsanız da,bıraktığınız iz durmaktadır.Üstelik sizde o izi takip edebilirsiniz....
Öldüğünüzde belli belirsiz bir değişiklik hissedersiniz ama her şey size aşağı yukarı aynı görünür.Yataktan kalkar,işinize gidersiniz.Trafik normalden biraz daha azdır.Ofis binanızın geri kalanı tatil günüymüş gibi biraz daha sakindir ama ofisinizdeki herkes oradadır ve hepsi de sizi nezaketle karşılar.Nedense çok revaçtasınızdır.Rastlaştığınız herkes tanıdığınız biridir.Bir noktada bunun ölüm sonrası yaşam olduğu kafanıza dank eder: yalnızca tanıdığınız insanlardan ibaret bir dünya....