Kim?
Peki kim düşman diye karşısında Âdem ejderhası gibi onu yutmak için beklediğimiz
güruh.
Biraz ipucu bize, biz kime savaş açtık.
Kime meydan okuduk 21. Yüzyıl çıkmazında.
Cahillik dedi; sesi kısık yerden bitme asker.
Cahillik;
Cahillik; insanı yerden yere vuran, kendini kendine küstüren, toplumların var
olmasına ket vuran, eli kana değmeden binlerce can alan hain cahillik.
Sen gülersen;
İnsanlık güler.
Modern çağın köleliği biter.
Aç karınlar doyar,
Yüzler güler.
Kaldırım kenarında sevdasından sızmış kimseler; sevdiklerinin kucağında merhaba
derler güneşle gelen sabaha.
Şimdi, ne vahşi bir ölüm duygusudur.
Sen gülerken gözlerine bakmak.
Siz sevda mı dersiniz saplantı mı bilmem? Ama bu tanımsız olayın zehirli oku,
Bir kere saplanınca,
Göğsünün tam on ikisine.
Ne kırk yıl hatrı kalır bir kahvenin,
Ne de faydası olur, şehrin ışıkları altında dans etmenin.
Sarınca tüm bedenini bu duygu.
Hiçbir zaman tam değildir çektiğin uyku.