Hiçbir şey değişmedi fakat yine de her şey başka bir biçimde var olup gidiyor.
Anlatamıyorum.
Bulantıya benziyor bu ama aynı zamanda tam tersi:Sonunda başımdan bir serüven geçiyor.
Kendimi sorguya çekince bunun, kendim olmaklığım ve burada bulunmaklığım olduğunu görüyorum.
Geceyi yarıp geçen benim.
Yaşarken başımızdan hiçbir şey geçmez.
Dekorlar değişir, kişiler girer çıkar, hepsi bu.
Başlangıçlar da yoktur.
Günler anlamsızca birbirine eklenir durur; sonu gelmez, tekdüze bir ekleniştir bu.