Sibel
@sblmbnn
78 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
"Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana kadar dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“- Biliyor musun Portuga, ben artık büyüdüm...
- Bunu nasıl anladın Zeze?
- Eskiden gözyaşlarımı silerdim. Şimdi ise beni ağlatanları...”
"Borcum ne kadar, Zeze?"
"İki yüz reis."
"Neden yalnızca iki yüz reis? Bütün boyacılar dört yüz alıyor."
"İyi bir boyacı olduğumda bende onlar kadar alabilirim. Henüz olmaz."
''Nen var Zeze?”
”Hiç. Şarkı söylüyordum.”
”Şarkı mı söylüyordun?”
”Evet.”
”Öyleyse ben sağır olmalıyım.”
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.