"insan hayatı bir rahim arayışından ibarettir," dedi
ekmel bey, "ev rahimdir. bundandır kendimize bir ev aramamız. evi olan insan ne şanslı!"
Reklam
"ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz."
"kayıp mı? kaç kişi böylesine sevebilmiștir dünyada?"
"ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz."
"iyi ya, boş değildi kucağım."
"ama yandınız, kül oldunuz!
"ama vardım, kül bunun kanıtı."
"altı lamba gibiydik, altı ayrı yerinden aydınlatan
odayı."
eşyada mukavemet var. bir kadının gittiği, evden belli olur. kadın giderken düzeni götürür bir kere. yaşayan ev sarsılır. ev dediğiniz şey küçük büyük elementlerden oluşur. kadın olan evde, erkeğin anlayamayacağı bir denge vardır elementler arasında. erkek her birine vakıf olduğunu düşünse bile, onların nasıl bir uyumla işlediğini bilemez. kadın gidince evin dokusu bozulur, susuz kalmış çiceğe benzer, solar. küçük şeylerin izi silinir. eşyanın dili tutulur, ev sağırlaşır.
arzularım, ulaştığım anda anlamını
kaybediyor, vicdanımın uyanmasına bile fırsat vermeden sönüyordu.
Reklam