“Oh hiyir, kidiciklir çik sinirlindi!” dedim. Dönüp arabadakilerle gülmek istedim ama bana bakıyorlardı. “Ne?” diye sordum.
Leif parmağını tehditkâr bir biçimde havada salladı. “Bu topluma uyum sağlamam için geri zekâlı gibi konuşmam gerektiğini söylersen seni yumruklarım.”
Gunnar, “Ben de keçisakalını çekerim,” dedi.
“Tişikkirlir Leif,” dedim. Sırıtmam iyice genişledi.
Leif elini yumruk yaptı ve ellerimi havaya kaldırdım.
“Tamam, tamam, bu kadar yeter! Bu arada, ışık yeşile döndü.”
Başını iki yana salladı ve gaza bastı, araba öne atıldı.
“Shakespeare’den bu saçmalıklara nasıl geçebiliyorsun?”