Vidar'ın babasının ölümünden sonra bulduğu telefon defteri ve eski yazlıklarının numarasını tuşlamasıyla geçmişe yolculuğumuz başlıyor. Okurken keşke ben de bir telefon açıp babamın sesini tekrar duyabilseydim dedim. Geçmişe açılan hat inanılmaz güzel bir fikirmiş, yazarı tebrik ediyorum. Telefonda hep aynı güne dönüyoruz, güne ait tüm ayrıntılara ulaşmaya çalışan Vidar, günlük hayatında da işten uzaklaştırılması ve unuttuğu birkaç dakikalık süreci sorgulamaya devam ediyor. Geçmişe her gün bir kez telefon açma hakkı varken dakika dakika anları not ediyor. Yazardan okuduğum ikinci kitaptı, yine çok beğendim. Sonunda günü baştan sona görmek hem aklımda tamamlanmasını sağladı hem de annesine olan sinirim bir kat daha arttı. Size de okumanızı tavsiye ederim. Daha çok yeni bir kitap, umarım listelerde hakettiği yerlere gelir.