Çünkü şu sıralar çok acı ve zor günler geçirmekteyim ve mezarında yatan biri gibi yalnızım, bir sürü acı ve azap veren düşünce ve bir sürü hiç bitmeyecek olan hüzünle.
Geceleyin nefes almak,
Şu anda ihtiyacım olan tek şey bu.
Rüzgar benden yana,
Ve böylece sen de.
Birlikte yükseleceğiz.
Bütün bu kelimeler ve tutamadığımız sözlerin üzerinde uçacağız.
Fakat bazen düşeceğiz ışıktan.
Kabuslarım artıyor, diğerlerinin bunu görebiliyor olması ise bu olay kadar kötü. Rüyalarımda her şey gerçek gibi. Rüzgarı yüzümde hissediyorum ve denizin dalgalarını duyabiliyorum, sonra her güzel şey gibi son bulup yerini kasırgaya bırakıyor. Ayaklarım yerden kesilip kendi sesimi gerçeklikten işittiğimde gözlerimi odanın karanlık tavanına ancak açabiliyorum. Bazen baktığım tavan da bir rüyadan ibaret oluyor.