Nutcracker
@scserenade
5 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
"Güzelliği solup gitmeyecek olan her şeyi kıskanıyorum. Senin yaptığın portremi kıskanıyorum. Benim kaybedeceğim şeye o neden sonsuza dek sahip olsun? Geçen her dakika benden bir şeyler alıp götürürken ona bir şeyler katıyor. Ah, keşke tam tersi olsaydı! O resim değişseydi de ben hep aynı kalsaydım! Neden yaptın bu resmi? Günün birinde benimle alay edecek, fena alay edecek bu resim!"
Gözlerine sıcak yaşlar dolmuştu. Elini sertçe çekip kendini divana attı; yüzünü dua eder gibi yastıklara gömdü.
Çünkü bir insanı etkilemek ona kendi ruhunu vermektir. Etkilenen kişi artık kendi fikirleriyle düşünemez, kendi tutkularıyla yanıp tutuşamaz hale gelir. Sahip olduğu erdemler bile gerçek değildir artık. Günahları bile ödünçtür, günah diye bir şey varsa tabii. Artık bir başkasının müziğindeki bir yankıdan, kendisi için yazılmamış bir rolü oynayan bir oyuncudan ibarettir.
"Güneşin batışını izlemeye bayılırım. Hadi gün batımını izlemeye gidelim..."
"Bunun için beklemek gerek."
"Neyi bekleyeceğiz?"
"Güneşin batmasını."
İlkin çok şaşırmış göründün. Ardından da kendi kendine güldün ve "Kendimi hep bizim oralarda sanıyorum," dedin.
Öyle ya ABD'de öğlen olduğunda Fransa'da güneşin batmakta olduğunu herkes bilir. İnsan bir dakikada Fransa'ya gidebilse, gün batımını yakalayabilir. Ne yazık ki Fransa çok, çok uzakta. Senin küçük gezegenindeyse sandalyeni birazcık kımıldatman yeterliydi. Böylece ne zaman istersen gün batımını seyredebilirdin.
Çünkü şu sıralar çok acı ve zor günler geçirmekteyim ve mezarında yatan biri gibi yalnızım, bir sürü acı ve azap veren düşünce ve bir sürü hiç bitmeyecek olan hüzünle.
Geceleri uyumakta güçlük çekiyorum, sanki düşüyormuşum gibi kötü rüyalar görüyorum. Korkuyla uyanıyorum, bazen nerede olduğumu hatırlamam bir süre alıyor. Belki de bir silah alıp birini vurmalıyım. O zaman beni eve gönderebilirler. Müdürü vurabilirim, bir tür kazanç olur. Sanırım bu saçmalıklar için biraz fazla yaşlıyım. Burayı sevmiyorum, sürekli korkmaktan yoruldum.
