seda ünver
@sdaunver
Aziz saçıyla beraber kendini,kimliğini de kaybetmiş gibi suspus olmuş oturuyordu.Çok şaşırdığı zamanlarda hep içine çekilir, içim dediği de dışarı kaçar,tam yalnızlıkta kalır sesi boşluktan kendine seslense yankılanırdı.Az evvel otururken kendine “Sen ben misin,ben miyim,ne oluyorum böyle?demiş, soru sanki tahtalara masalara çarpmış gibi boşlukta sallanmış aşağı inmemiş tuhaf bir akis bırakmıştı.
insanın başına hiç anlaşılmamaktan daha kötü bir şey gelemezdi...Kişi anlaşılmamışsa kendi varoluş nedeninden mahrum kalıyordu.
...sadece yaralı bir doktor şifa verebilir ve son tahlilde bile kendini iyileştirme derecesinden daha fazla şifa veremez..