Karartma gök mavisi sevinçlerini,
Hüzün düşürme kirpiklerine,
Mavi ile Beyaz’ın buluşması gibi olsun vuslatımız,
Sonra bir şeyler söyle bana;
umut koksun, imkansız mı?
Bizde kuşlar yeri geldiği zaman filleri yener,
“Ol der ve olur.”
Yeniden hep, hiç yılmadan “içimden Allah ile konuşmaya” hep varım, bu istikamette de daim eylesin Rabbim.
Çünkü;
“ Vallahi Allah sinelerde olanı en iyi bilendir. “