Hayatın nasıl olduğunu, tek bir bedendeyken anlamak öyle zor ki. Olduğun kişiye sıkışıp kalıyorsun. Ama kimliğin her gün değiştiğinde... evrensel olana daha çok temas edebiliyorsun. En sıradan detaylarda bile. Kirazın her insana ne kadar farklı geldiğini görüyorsun. Mavi farklı görünüyor. Erkeklerin sevdiklerini itiraf etmeden yaptıkları tüm o garip ritüelleri görüyorsun. Günün sonunda bir ebeveyn gelip sana hikâye okuduğunda iyi bir ebeveyn olduğunun işaretini alıyorsun çünkü buna vakti olmayan birçok ana baba görüyorsun. Tek bir günün ne kadar kıymetli olduğunu biliyorsun çünkü hepsi birbirinden farklı.
Ne kadar aptalca olduğunu bilseniz de her şeyin sizi buraya getirdiğini, tüm gizli okların burayı işaret ettiğini, evrenin ve zamanın bunu uzun bir süre önce yarattığını ve bunu henüz fark ettiğinizi, hep olmanız gereken yere henüz vardığınızı kalbinizde, kemiklerinizde hissediyordunuz.