-İnsan asıl ve gerçek maddi değeri bulmak için boşuna çabalar durur; öyle bir şey yoktur. Bir anlığına bile olsa sahip olduğu tek değer insana verdiği manevi değerdir; bu ortadan kalktığında aniden değersizleşir.
-Para için de bu söylenebilir mi?
-Evet. Bir simgeden ibarettir, hiçbir maddi değeri yoktur; onu kendisine sahip olmak için arzuladığını sanır insan ama yanılır. İnsan getireceği manevi hoşnutluk için arzular onu; elde edemezse, para tüm değerini kaybeder.
İnsanın doğruyu yanlıştan ayırabilmesi diğer varlıklara olan düşünsel üstünlüğünü kanıtlar; buna rağmen yine de yanlış yapabilmesi, yanlış yapamayan varlıkların ahlaken aşağısında olduğunu kanıtlar.
Zihin kişiden bağımsızdır. İnsan onu idare edemez; canı ne isterse onu yapar. İnsana rağmen bir konu seçer; insana rağmen onun peşinden gider; insana rağmen onu kenara atar. Zihin tamamen bağımsızdır insandan.
İnsan önündeki iki ya da yirmi şey arasından tek bir şeye diğerlerinden bir nebze daha fazla itilmeye görsün, iyi ya da kötü olması fark etmeksizin istisnasız olarak her defasında o şeyi yapar. O şey iyiyse, vicdan muhasebelerinin hiçbiri o dürtünün gücünü bir nebze dahi arttıramaz, kişinin eylemden devşireceği rahatlığa ve hoşnutluğa bir nebze ilavede bulunamaz.