Her sorunun üstüne cesurca yürümek yerine, onun önünde teslim olmayı, diz çökmeyi öğrenmişizdir. Böyle korumuşuzdur kendimizi. Zor anlarda olumsuz duygulardan “kopan” ve kendimizi olaylara karşı “koruyan” kişi olduğumuzu sanmışızdır. Bu hislerimizi kopartmak değilse başka nedir?