Bunca acı ve ölümden habersiz, makinelerinin kudretiyle, kimsenin gözünün yaşına bakmadan, tam bir kayıtsızlık içinde geçip gidiyorlardı. Yollara savrulan, tekerleklerin altında kalan yabancıların ne önemi vardı! Ölüler kaldırılmış,kanlar yıkanmıştı. Ve insanlar parlak geleceklerine doğru yeniden yollara düşmüştü!
Kucaklaştılar, acılarının korkunç hüznü iç içeydi. Acılarının sonu yoktu, olanlar ne unutulabilir ne de affedilebilirdi. Birbirlerinin kollarında ağladılar, yaşamın savaş ve ölümden ibaret güçlerinin kurbanı olmuşlardı.