Yangındı aslolan, dumanın nereden tüttüğü önemli değildi. Böyle bir şehrayin alevi hangi cihetten gelse, yanmaya değerdi. Fark etmez kimin kalbinde kıpırdarsa kıpırdasındı ama yeter ki çıksındı böyle bir yangın. Kalbinin yangın haberini sardı sarmaladı, günü gelince açmak üzere bir kutuya kaldırdı. Değil mi ki Setterhan aşk’ın “ş”sinde takılmıştı!