Şevval Özdemir

Şevval Özdemir
Bilmiyorum, odamın duvarlarında nasıl bir zehirli etki var ki düşüncelerimi zehirliyor.
Reklam
Sesim kısılırsa nasıl bağıracağım, ya kimse yardıma koşmazsa...
Sayfa 65
Hayat,soğuk kayıtsız, herkesin maskelerini çeker alır zamanla.
Sayfa 65
Evet ikinci bir hayat düşüncesi korkutuyor, hasta ediyordu beni. (...) Tanrı bir sonradangörme miydi ki dünyalarını ille de göstermek istesin bana?
Sayfa 64
Kışın bir deliğe gizlenen hayvanlar gibi kendi içime ne kadar çekilsem başkalarının seslerini o kadar net duyuyor, kendi sesimi boğazımda işitiyordum. Yalnızlık ve inziva sonsuz, koyu yoğun gecelere benziyordu.
Sayfa 64
Reklam