Şevval Özdemir
@se_val
Evet ikinci bir hayat düşüncesi korkutuyor, hasta ediyordu beni. (...) Tanrı bir sonradangörme miydi ki dünyalarını ille de göstermek istesin bana?
Sayfa 64
Reklam
Kışın bir deliğe gizlenen hayvanlar gibi kendi içime ne kadar çekilsem başkalarının seslerini o kadar net duyuyor, kendi sesimi boğazımda işitiyordum. Yalnızlık ve inziva sonsuz, koyu yoğun gecelere benziyordu.
Sayfa 64
Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim?
Sayfa 63
Kalp durunca duygular düşünceler de kayboluyor mu, yoksa kılcal damarlarda kalan kan sayesinde belli belirsiz bir hayat sürüp gidiyor mu?
Sayfa 63
Hayat tecrübelerimle şu yargıya vardım ki başkalarıyla benim aramda korkunç bir uçurum var, anladım, elden geldiğince susmam gerek, elden geldiğince düşüncelerimi kendime saklamalıyım.
Sayfa 15