Reklam
Çocukluğumuz endişe, gerilim ve acı içinde geçtiyse beklentilerimiz olumsuz, korunma mekanizmalarımız da katı olur.
İz bıraksa da bırakmasa da çocuğa ciddi fiziksel acı veren her türlü kötü muamele fiziksel istismardır.
Toksik anne-babalar çocuklarına ulaşamayacakları hedefler koyar ve devamlı oyunu kurallarını değiştirirler. Bu durumu çocuklarının yaşlarından beklenemeyecek bir olgunlukla karşılamalarını isterler. Çocuklarımız minyatür yetişkinler olmadıkları halde toksik anne-babalar onlardan aynen birer yetişkinmiş gibi davranmalarını beklerler.
Hayatındaki her şeyin kontrolünü üstlenerek çocukluğunda yaşadığı kargaşayı tekrarlamaktan kaçıyordu. Tabii otorite kurmakta zorlandığı için de çevresini kontrol edebilmek için farklı yöntemlere başvurmak zorunda kalıyordu. Surat asma, şikayet etme gibi manipülasyon tekniklerini kullanarak da gayet efektif bir kontrol sağlayabileceğini keşfetmişti. Çocukluğunun yalnızlığı ile başa çıkmak amacıyla geliştirdiği savunma mekanizmaları, yetişkin hayatında da onu yalnızlığa itmişti!