'Einmal ist keinmal' diyor Tomas kendi kendine. Sadece bir kere olan
şey, diyor Alman özdeyişi, hiç olmamış sayılır. Yaşanacak bir tek
hayatımız varsa eğer, onu hiç yaşamamış da olabiliriz, fark etmez.
Yaşam öncesi ilk prova yaşamın ta kendisiyse, ne değeri olabilir
yaşamanın? Yaşamın hep bir taslak gibi olması da bundandır işte. Yok,
'taslak' da tam anlatamıyor demek istediğimi, çünkü taslak bir şeyin ana
çizgileriyle belirmesi demektir, bir resmin az çok ortaya çıkmasıdır,
yaşamımız dediğimiz taslaksa hiçbir şeyin taslağı değildir, bir resmin
resme dönüşmeyecek ana çizgileridir...