Şebnem
@sebnem331
null
Şu anda okuduğu kitap
120 sayfalık bir kitap ne kadar duygu yüklü olabilir ki? Gerçekten okuduğum en etkileyici en vurucu kitaplardan biriydi. Resmen kalp ağrısıyla okudum. Bittiği için çok mutluyum. Yazarına, anlatılına, anlatılış şekline hayran oldum. Kalbi dayanacak olanların okumasını tavsiye ederim🩷
Reklam
Zira çift olma hali, toplumun bizi inandırdırmak istediğinin aksine, en büyük özgürlük alanı. İş ya da sosyal ilişkilerin aksine, normlardan kaçıp kurtulan yegane alan. Durmaksızın kavga eden ve bir ömür birlikte kalan çiftler göreceksin, ayrıca sükunet içinde ışıldayan başka çiftler, çocuk isteyenler, çocuk istemeyenler, sadakatin her şeyden önce geldiği çiftler ve onu aksesuar olarak kullananlar. Pek çoğu başkaları için anormallik olan bir şeyin sıradan olduğunu düşünecektir. Ve tam tersi de doğrudur. Hiç bir kural yok, ne kadar çift varsa o kadar da norm var. Böylesi bir özgürlüğü resmi bir çerçeveye sokmaya çalışmak anlamsız bir düşünce.
“Eğer bir çocuk hastaysa, bir gözün daima diğer çocukların üzerinde olması gerekir. Zira sağlıklı olanlar patırtı çıkarmaz, onlara sunulan hayatın kesik köşelerine uyum sağlarlar, hiç bir şeyden şikayet etmeden sıkıntıların, güçlüklerin şeklini benimserler. Dalgalardan nefret ederek deniz fenerinin bekçisi olurlar ama yazık, reddetmek uygunsuz düşer. Bu görev hissi onlara rehberlik eder. Orada duracaklar, simsiyah gecenin gözcüsü olacaklar, üşümemek için de, korkmamak için de uğraşacaklar. Oysa üşümemek de korkmamak da normal değil. Onlara göz kulak olmak gerekir.”