Bir gün bir çocuk polise telefon edip ihbarda bulunuyor.Ailesiyle yemek yerken evlerine bir adam giriyor ve herkesi öldürüyor, çocuğu ise polise ihbarda bulunma izni verecek kadar hayatta bırakıyor.
Boris, yıllar sonra Mila ile bu olay üzerine buluşuyor ve yardımını istiyor çünkü katil, Mila’nın bildiği biri; 17 yıl önce aniden ortadan kaybolan bir adam.Sonrasında yaşanan diğer cinayetlerde de fark ediliyor ki yıllar önce bir anda kaybolanlar, bir anda ortaya çıkıyor ve cinayet işliyorlar sonrasında tekrar sırra kadem basarak yok oluyorlar.
Mila’nın yardımcısı ise 20 yıl önce yaşanmış eski bir olay sonucu tüm polisler tarafından dışlanmış Simon Berish oluyor çünkü kaybolup geri gelenler muhabbetinde şüphelendiği bir isim var; Kairus. Uykuların efendisi. Bir tarikat.
Bu tarikat, dışlanan bu insanlara bir seçenek sunuyor onlara telefon ederek; Hayatının değişmesini ister misin? Evet cevabını verenleri bir otel odasında bir bardak su ve iki adet uyku ilacı bekliyor.İşte o otel odasından sonra o insanlar yıllarca yok oluyor ve sonra bir cinayet işlemek için tekrar ortaya çıkıyorlar.
Karanlık ise hala Mila’yı çağırıyor, hatta kızı Alice’i de.Karanlık bekliyor.
Yine çok iyiydi.Simon Berish ve köpeği kitaba renk katan karakterlerden oldular.Mila ise yine şaşırtmadı ve belaların, karanlığın içine daldı.
Bazı kitaplar vardır, okurken olaylardan çok hissettirdikleri kalır aklınızda. Ölümden Önce Aşk Vardı benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Kitabın kapağını kapattığımda zihnimde kalan şey büyük
Reklam
Kendimi bu devre ait hissetmiyordum ama başka bir devre zaman yolculuğu yapamayacağıma göre bu dönemi yaşamak da zorundaydım... ama böyle değil. Hayat akışında artık bir seçenek olmak istemiyordum, ben içimdeki tüm duygulara bu kadar sadıkken hayatın bana finalde bir güzellik yapacağına olan inancımı kaybetmek istemiyordum.
Her ilişki, her arkadaşlık, her iş bir şekilde bitebilirdi ama bitişler verilen emekleri, yapılan fedakârlıkları, güzel anları da yok edecek şekilde olmamalıydı. Yaşadığımız yüzyılın trajedisiydi bu. Herkes birbirine bir seçenek gözüyle bakıyordu. O olmazsa bu olur, bu olmazsa şu olur ve ne yazık ki kimse mutlu da değildi. Ya akılları başkasındaydı ya da işleri umurlarında değildi.
Reklam
Reklam