Seçil Doğan
@secildogan
psikolog
lisans
tarsus
Tarsus
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Bir anda ne diyeceğimi şaşırmıştım. Sustum. O da sustu. Bu kadardı işte. Başka bir şeyden konuşurken, esas konu hiç değişmiyor, birbirimize yalnızlığımızı, hislerimizi, anılarımızı, hayallerimizi anlatıyorduk. Susarak hem de…
Reklam
Ara ara gözlerim boynundaki ufak tefek ve adeta gerdanlık gibi duran birkaç tane bene takılıyordu. Sonra gamzelerinde buluyordum kendimi. Buğday başağı saçlar ve buğulu buğulu bakan o ela gözler ruhumun derinliklerine sirayet ediyordu. Karşımdaki kişi sanki benimle konuşmuyor adeta görsel şölen yaşatıyordu. Sihirli, rengârenk ve ulaşılmaz.
Bir yandan saatlerce konuşmak, alabildiğine içimi dökmek istiyor, bir yandan da çocukluğumdan kalan kırılmaların nasıl bir duygu olduğunu bildiğim için, karşımdakini incitip kırmaktan korkuyordum. Sanki parmak uçlarıma bir kelebek konmuş, onu korkutmamak, onu acıtmamak ve bir anlık bile olsa kanatlarındaki o rengârenk ışığı görebilmek için nefessiz bir şekilde onu izliyordum. Sıcacık bir buse gibi parmaklarımın ucundaydı işte. Ve hayatımda ilk defa karamsarlığa dair içimde hiçbir harf uçmuyor, kendim gibi hissediyor, kendim gibi konuşuyordum.
Bir düşünüp bin kere sevmeyi çok özlemişken, bin düşünüp bir kere sevme çıkmazında bulmuştum kendimi.
Alışık olmadığım bu mutluluk duygusu ve adı konulmamış olan döngüm, sanki hayatın güzelliklerinin esirgendiği, zifiri karanlığın hâkim olduğu arka sokaklarından çiçekli bahçelere çıkmak gibiydi.
Reklam