Seçil Doğan
@secildogan
Geçmişin Parmak İzleri
Hani bazı anlar vardır, yaşadığın o birkaç güzel hatıranın bir daha geri gelmeyeceğini kuvvetle hissettirir ya insana, hayatıma dair bunu kabullendikten sonra acılarımın daha da hafiflediğini hissetmiştim. Bazen geçmişe dönmeyi o kadar çok istiyorum ki. Geçmişi yeniden yaşamak için değil, yaşamı o anda durdurmak içindi. 
İbrahim Durmaz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aslında çok fazla anlam yüklemeye de gerek yoktu. Altı üstü bir hayattı işte. İstesek de istemesek de geçip gidecek olan sıradan basit bir hayat.
Nasıl susarak haykırabiliyorsa bir insan, o şiddette susarak haykırmış ve yaşamayı hayal ettiğim sayısız düşlerimi, tekil bedenimin çoğul yalnızlıklarına kurban etmiştim.
Yeryüzünü bile sarsabilecek olan bu birkaç günlük mutluluğumun, elbette bir bedeli olacaktı. Yolculuklar sadece bir yerden bir yere gitmeyi kapsamıyormuş. Kendini kaybedip bulduğun bir döngüymüş aynı zamanda.
Beni bu başlangıç noktasına geri döndüren hayal kırıklığını, içimdeki derin boşluk ve çaresizliği yazabilecek hiçbir cümlem yok.
Oradan ayrılırken daha önce hiç yaşamadığım, yabancısı olduğum içimdeki o sonsuz huzur ve sakinlik duygusunu tarif edemem. O soğuk ve kasvetli havaya rağmen, hani güneşli bir günde bir ağacın altında ruhun huzurla salınır, bir anlık da olsa gözlerin uykuya dalar ve tatlı bir yolculuğa çıkarsın ya, işte öyle bir huzur ve sakinlik vardı içimde.