"Ben ailesiyle problemleri olan hiçbir insanın mutlu olduğu görmedim. Önüne dünyaları serin, istediği okulu, aşık olduğu sevgiliyi, fedakar dostu, istediği kadar mutluyum, ben eğleniyorum, ben duygusuzum desin. Ailesi kalbinde yara olan çocukların hiç bir zamanı hüzünsüz geçmez...Hemde hiç!"
Sizce insan değişir mi? Hakikaten ve büsbütün bir değişim mümkün mü biz faniler için? Yoksa yedisinde ne isek yetmişinde de o muyuz aslında? Dün yada bugün hani soğan katmanları gibi bizi sarıp sarmalayan kişilik yarın da öbür günde hep aynı mı kalacak? 7 sinde taşıdığımız yürek ile 70’inde taşıdığımız yürek aynı mıdır acaba???
Bana hayat tecrübem, tanıdığım insanlar, gördüklerim ve görmem gerekirken göremediklerim şunu öğretti; asıl olan şu ki; “İnsanın karakteri ne ise, kaderi de o’dur.. Huylu huyundan vazgeçmediği gibi bir dönem değişmiş gibi de olsa bir gün her şey yine aslına döner(miş)...”
R.R.Raskolnikov®️