‘Canım yaşamak istiyor, ben de, mantığım ne derse desin yaşıyorum.Varsın Dünya’nın gidişatına inancım olmasın ama baharda yeşeren pırıl pırıl ağaç yaprakları, mavi gök, bazen inanır mısın, niçin sevdiğimi bilmediğim bir adam ruhuma öyle yakın geliyor ki.’
Hayata inanmasam, sevdiğim kadını sırt çevirsem ,dünyanın gidişine inancım kalmasa, hatta tam tersine, her şeyin karmakarışık, uğursuz, belki de şeytanca bir kaos olduğuna iman etsem, insanların hayal kırıklığından utandığı bütün korkulara tutulsam gene de yaşamayı isteyeceğim.