"Elif. Lâm. Mim. Rumlar (İranlılara) (arap ülkesine) en yakın yerde yenildiler. Onlar bu yenilgilerinden sonra üç ile dokuz yıl arasında üstün geleceklerdir. Önünde Sonunda iş Allah (azze ve celle)'ye aittir. İşte o gün inananlar, istediğine yardım eden Allah (azze ve celle)'nin yardımına sevineceklerdir. O güçlüdür,merhametlidir." (Rum sûresi/ 1-5)
Müfessirler bu
âyet-i kerimenin inmesinin sebebini şöyle
zikretmişlerdir: Hıristiyan olan Roma devleti ile Mecusi olan İran devleti arasında yapılan savaşta İranlılar Rumlara üstün gelmişlerdi. Bunun üzerine müşrikler sevinip şımardılar ve müslümanlara "siz kitap ehli olduklarını iddia ediyorsunuz, işte bizim kardeşlerimiz sizin kardeşlerinize üstün gelmişlerdir. Bizde elbette size üstün geleceğiz" demişlerdi. Müslümanlar, dine bağlı olan Roma devletinin mecusi olan İran devleti önünde yenilmelerine çok üzülmüşlerdi. Bunun üzerine bu âyet-i kerime inmiştir. Bu âyet-i kerime << fi bid'i sinin>> yani üç ile dokuz sene arasında dolaşan kısa bir müddet içinde Rumların İranlılara üstün geleceğini müjdeliyordu. Halbuki bu müjde vakti Rumların İranlılara üstün gelecekleri hiçbir kimsenin hatırından bile geçmiyordu. Çünkü harpler Rumları yeyip bitirmişti. Hatta evlerinin içinde bile öldürülmüşlerdi. İran devleti kuvvetliydi, Rumları yenmekle kuvvetleri daha da artmıştı. Bu âyet-i kerime inince Ebû Bekir Sıddık (radıyallahü anhü) dokuz seneye kadar Rumların galip geleceğine dair Übeyy bin Halef ile yüz deve üzerine bahse girdi. Bu müddet geçmeden Rumlar ile İranlılar arasında harp çıktı. Bu harpte Rumlar üstün gelip Iranlılar yenildiler. Kur'ân'ın bu haberi hicretin ikinci senesi yani, milâdın 624 senesinde gerçekleşmiştir. Ebû Bekir Sıddık (radıyallahu anhu) bahsi kazandı. Yüz deveyi Übeyy'in veresesinden aldı. Resûlullâh