SedaNur
@sedand
️
İmrân b. Husayn,ağır bir hastalığa yakalanmıştı. Otuz sene sırt üstü yattı. Ne kalkabiliyor ne de oturabiliyordu. Hurma dallarından yapılmış yatağında,tuvalet ihtiyacını gidermesi için bir oyuk açılmıştı. Bir gün yanına, Mutarrif ve Mutarrif'in kardeşi Alâ geldi. Mutarrif,İmran'ın durumunu görünce ağlamaya başladı. İmrân: "Neden ağlıyorsun?" diye sordu. Mutarrif: "Çünkü seni bu zor durumda görüyorum." dedi. İmrân: "Ağlama! Şüphesiz Allah'ın hoşuna giden şey,benim de hoşuma gider" dedi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sa'd b. Ebi Vakkâs Radiyallahu anh'ın, Mekke'ye geldiğinde gözleri görmez olmuştu. İnsanlar koşarak yanına geliyor,her biri ondan kendisine dua etmesini istiyordu. O da herkese dua ediyordu. Onun duası makbuldü. Bir ara Abdullah b. Ebi's Sâib onun yanına gelip "amca sen İnsanlar için dua ediyorsun. Kendin için de dua etsen de gözlerin açılsa olmaz mı?" Dedi. Bunun üzerine Sa'd gülümseyerek: "Oğlum,Yüce Allah'ın benim hakkımdaki takdiri (yani gözümün görmemesi),benim için gözümün görmesinden daha güzeldir. Dedi.
Âmir b. Abdikays şöyle diyordu: Allah'ı öyle sevdim ki, bu sevgi her musibeti basit görmeme ve her olaya rıza göstermeme neden oldu. Allah'a olan sevgimden dolayı artık sabaha nasıl çıktığımı veya akşama nasıl ulaştığımı önemsemiyorum.
"Hâriciler ve onlara benzeyen kimselerin sapıklıkları,sadece korkuda aşırıya kaçmaları ve sevgi ile ümitten yüz çevirmeleriyle meydana gelmiştir.
Mürcie'nin sapıklığı,sadece ümide bağlanmaktan ve korkudan yüz çevirmekten kaynaklanmıştır.
Her şeyi mübah ve helâl gören birçok kimsenin sapıklığı,sevgi ile yetinmeleri ve korku ile ümitten yüz çevirmelerinden kaynaklanmıştır."
Eksik olan kulluğa gelince; bu kulluğun sadece bir yönü üzerinde veya birini terk edip diğer yönleri üzerinde yoğunlaşma şeklinde kendini gösterir. Bu durumun birçok zararı ve çok tehlikeli kayıpları vardır.
İbn Recep şöyle diyor:
"İbadetin,ancak üç temel üzere inşa edilmiş olduğu bilinir: korku,ümit ve sevgi. Bunların her biri,temel birer duygudur. Her üçünü de bir araya getirmek kaçınılmaz bir görevdir. Bunun için selef,bunlardan biri ile kullukta bulunup diğerlerini ihmal eden kimseyi kınardı.