Pencere kenarına oturup yağan yağmuru izlerken
Bir elimde çayım bir elimde akıp giden yıllarım var.
Yağmur damlaları sanki akıp giden ömrümden bir parça misali
O an gözlerimi kapatıp geçmişe doğru uzun bir yolculuk yapıyorum
Çocukluk yıllarım birer birer gözümün önünden kayıp geçiyor
Acısıyla tatlısıyla...
Sonra gözlerimi açıyorum
Bir bakıyorum elimdeki çayım soğumuş
Tıpkı içimdeki yangınların zamanla soğuduğu gibi
Öyle ya, zamanla her şeyin ya soğuduğu ya da tadının kaçtığı gibi
Zaman... O ne kıymetli bir hazinedir.
Fakirin de zenginin de ortak hazinesi...
Hava kararmış, insanlar siyah olmuş zamanımız yine gelmiş hiç farketmemişim
İnsan ne garip bir varlık; geçmişin özlemini çekerken Gelecek Okyanusu'nda bir katre gibi kaybolup gidiyor.
Ve bu ikilemde insan hayatı son buluyor.