melodiler yıllara karşı savaş veriyor; seneler sonra bambaşka bir yerde bambaşka kişilerle olsanız da bir ezgi duyduğunuzda o müziği ilk dinlediğiniz, ilk etkilendiğiniz ana dönüyorsunuz.
insanla ilgili ne varsa hepsi gözümüzün gördüğü kadardır ama bir o kadar da derindir. yani aşk acısı her zaman aşk acısıdır belki ama her bir insandaki hikayesi başka başkadır.
doğası gereği insanın hayatında olayları anlamlı bir öykü biçimine sokmaya ihtiyacı vardır. öyküleştiremediği bir hayat insanı sıkmaya başlar ve zamanla insan hayattan kopar.
bir sürü kitap okuyoruz ama okuduklarımızın hepsi aklımızda kalmıyor, o halde niye okuyoruz? çünkü bir kitap, bir roman, bir hikaye, bir şiir okuduktan sonra okuduklarımız aklımızda kalmasa bile aynı insan olmayız.