O pırlanta gibi tertemiz kalbinize hep şunu söyleyin: "Ah kalbim; biliyorum ki yoruldun ve çok kırıldın. Ama şu dünya üzerinde senin dilinden anlayan, seni arayan ve tüm yaşadığın acıları unutturacak bir kalp var .Söz veriyorum sadece hak ettiğini değil,hayal ettiğinden de daha güzelini yaşatacağım sana. Sabret kalbim. Biraz daha sabret .Hatırla, ne demişti HZ. Mevlana 'Kalbim kıymet bilene emanet.'"
Bu mezardaki yürek ne kadar tutkulu ,ne kadar günahkar,ne kadar isyankar olursa olsun,üzerinde biten çiçekler bizlere saf ve masum gözlerle bakarlar... Bu çiçekler bize yalnızca sonsuz dinlenmeyi ,her şeye ilgisiz kalan bu büyük dinlenmeyi anlatmazlar ,onlar bize aynı zamanda sonsuz bir barışı ölümsüz bir hayatı da anlatırlar.