berranur
@sedicente
anadolu üniversitesi
süleyman demirel üniversitesi
31 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Umberto Eco’nun dünyaca ünlü eseri Gülün Adı üzerine çok şey söylendi, çokça övüldü. Ancak kitabın o ağır ve ağdalı yapısının altına indiğinizde, karşınıza çıkan manzara göründüğü kadar değerli olmayabilir. Kitabı bitirmeye çalışan bir okur olarak ulaştığım sonuç şudur: Bu kitap, polisiye kurgu maskesi takmış, devasa bir fikir balonudur. Romanın ilk 100 sayfasındaki o boğucu anlatım, yazarın okuyucuyu sınadığı bir baraj gibi. Eco, polisiye kurguyu sadece bir ambalaj olarak kullanmış. Eğer sadece bir cinayet gizemi bekliyorsanız, yazar sizi yüzlerce sayfalık mezhep tartışmalarına ve kilise hukukuna hapsederek resmen kandırıyor. Polisiye unsurlar, bu yorucu tarih dersini okutmak için kullanılan ucuz bir bahaneden öteye gidemiyor. Kitapta din, manevi bir derinlikten ziyade bir siyasi iktidar aracı ve çatışma alanı olarak işlenmiş. Alt metinde gerçek bir inanç sorgulaması yok, sadece bir fikir ayrılığı ve otorite kavgası var. İnanç dünyasına uzak bir bakış açısıyla yazılmış bu yapı, dini sadece uçuk karakterler ve manastır kurgusuyla örterek sunmaya çalışıyor. Aristoteles’in kayıp kitabı ve gülmek üzerine dönen o meşhur felsefi kavga, kurguya hizmet eden organik bir parça değil, sadece bir dekor. Zehirli kitap fikri ilk bakışta zekice gelse de, aslında yazarın kendi bilgi birikimini sergilemek için kullandığı bir başka süs unsuru. Katili daha ilk sayfalarda tahmin edebiliyor olmanız da polisiye kurgunun ne kadar zayıf olduğunun bir kanıtı. Bu kitabın bir başyapıt olarak dayatılması, biraz da popüler kültürün ve entelektüel görünme çabasının bir sonucu. İnsanlar, bu aşırı yorucu ve yer yer saçma denilebilecek kadar zorlama kitabı okuyarak değerli bir iş yaptıkları yanılsamasına düşüyorlar. Oysa gerçek bir edebiyat okuru için kurgudan bu kadar uzaklaşan, samimiyetten yoksun
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
kitap yorumu
"Bu, bir kurtuluş hikayesi değil. Bu, her şeyin bedeli ödendiğinde bile insanın içindeki karanlığın susmadığını anlatan bir hikaye."
Sahra Çınar, ailesi tarafından görünmez kılınmış, çocukluğu çalınmış bir kadındı. Yıllar sonra evine geri döndüğünde, sadece ailesiyle değil, ruhunda derin yaralar açan o karanlık geceyle de yüzleşmek zorundaydı.
Babası İrfan Çınar'ın kirli dünyası, sadece Sahra'yı değil, sevdiklerini de bir girdabın içine çekiyordu. Bir yanda onu korumak için her şeyi göze alan eski eşi Hamza, diğer yanda çocukluğunun masum şahidi Yiğit... Ve tüm dengeleri değiştiren, suç dünyasının gölgesindeki sırlar.
Korku (Havf) ve Umut (Reca) arasındaki o ince çizgide yürüyen Sahra, hem kendi adaletini sağlamak hem de yarım kalan aşkını onarmak zorunda.
Peki, bir baba kızına en fazla ne kadar zarar verebilir? Ve bir kadın, küllerinden yeniden doğarken ne kadar ileri gidebilir?
İhanet, intikam ve sarsıcı gerçeklerle dolu bu hikayede, masumiyetin bedeli çok ağır ödeniyor. Sahra'nın hikayesi, sadece bir kaçış değil, aynı zamanda bir varoluş mücadelesi. Sevilmeyen, değersizleştirilen o küçük kız çocuğunun, güçlü bir kadına dönüşme yolculuğu….
Hamza'nın "Her nerede olursan ol, daima seni bulacağım" diyen sadakati ile babasının yarattığı cehennem arasında sıkışıp kalan Sahra, bize şu soruyu sorduruyor:
İnsan celladını affedebilir mi? Ya da aşk, geçmişin tüm kirini temizlemeye yeter mi?
Bu kitapta sadece bir kurgu değil; korkularımız, seçimlerimiz ve susturulan çığlıklarımızın yankısını bulacaksınız. Mendillerinizi hazırlayın, çünkü Sahra'nın yüzleşmesi sizi derinden sarsacak.
Üzüldüm
Okumayın demiyorum ama bu kadar kalın bir kitap okuyuncaya kadar okunabilecek daha güzel kitaplar olduğuna inanıyorum. Edebi yönü bana göre eksik kaldı. İçerik olarak da çok fazla detay barındırıyordu. Okumak için kendimi zorlamam gerekti ama sosyal medyanın etkisiyle baya şişirildiğini düşünüyorum.
Arkadaşımın hediyesi olduğu için okumak istediğim bir kitaptı. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve ancak 500 sayfaya kadar okudum. Güzel bir evren oluşturulmak istenmiş fakat anlatım biçimi fazla ayrıntı ve uzun diyaloglar barındırdığı için ben biraz yoruldum. Okunmayacak bir kitap değil belki ama ben devam etmek istemedim. Hiç kitap okumak istemiyorsanız boş vakit geçirmek yerine tercih edebilirsiniz. Yine de okunacak daha güzel kitaplar olduğunu düşünüyorum. (Bazı devrik cümleleri kendi takıntımdan dolayı düzeltip okumaya öyle devam ettim.)
Sınıfının en iyisi
Her ne kadar wattpad kitabı olsa da yıllar önce segmentine göre okuduğumun en iyisiydi. Anlatmak istediği konu bakımından ve betimlelemeleri yerinde kullanmasından dolayı okuması keyifli bir kitap. İçeriğinden ziyade yormayan bir anlatım beni keyiflendirir. Bazen normalde okuduğumuz rutinimizden farklı bir kitap okumak isteriz ve ben vaktimi boşa harcamadığım sürece roman ve genç kurgu tarzında okumayı severim. Okumak isteyenler için şans verebileceğiniz bir kitap.