her aldığım nefes boğazımı yakıyor. ben çok zor yaşıyorum. doğumumdan beri ölüm döşeğindeymişim gibi yaşıyorum.
dünyayı versem tanrı'ya, damlasını vermez bana mutluluğun.
geçmişe ilişkin hatırladıkları kötü şeyler değildi ama nedense geçmiş içini acıtıyordu. bir yaştan sonra hatıralar, iyi ya da kötü olmalarından bağımsız olarak; sahiplerine acı veriyorlardı.
Sayfa 24
belki de bir zamanlar çocuk olmak bile başlı başına bir mutluluk kaynağıydı.
Sayfa 21