Gereğini doldurmuştu bir karar vakti.Bir çocuğun çağlayan duaları vardı eski zamanlarda.Kimi zaman aynalardan dışarı bakıp kızıllara kadar uzanan gözleri vardı uçsuz bucaksız bir dağ değirmeninde ağlayan göz yaşlarını dindiremediği yahut sildiği bir zamanlardı.Sonra bir cami avlusundan çıkardı karanlık sokaklarda korkusuz ve emin adımlarını sayıklarken kendi kendine bir bahar ediniyordu soylu çapında.Şimdi ise yer değişimi.Olmamazlık ilkesi gereğince karara varılmış,hüküm çoktan kesilmişti.İşte olaylar böyle gelişti dostlarım,kardeşlerim...